Sposób wytwarzania płytek kompozytowych

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania płytek kompozytowych na osnowie polimerowej, z napełniaczem w postaci wiórów na bazie metalicznej o określonej frakcji, z materiałów pochodzących z recyklingu.

W technice w coraz większym stopniu używa się materiały pochodzące z szeroko rozumianego recyklingu, aby przywrócić życie produktom, które w innym wypadku należałoby składować lub kosztownie utylizować. Dodatkowo połączenie materiałów o zupełnie różnych właściwościach np. metalu oraz polimerów pochodzących z recyklingu lub przeróbki ropy naftowej może dać nieoczekiwane właściwości dla takich materiałów, nie spotykanych wcześniej w materiałach o strukturze jednorodnej lub też wytwarzanej w sposób klasyczny.

Sposób wytwarzania płytek kompozytowych z napełniaczem w postaci wiórów na bazie metalicznej oraz osnowy polimerowej polega na tym, że obejmuje etapy: miesza się napełniacz w postaci wiórów mosiądzu oraz osnowę polimerową, przy czym napełniacz w postaci wiórów mosiądzu ma frakcję od 200 do 400 µm w ilości wagowych 90±5%, natomiast osnowa w postaci sproszkowanego tworzywa sztucznego PEEK o frakcji 200 — 500 µm w ilości wagowych 10±5%, przy czym osnowa ma niższą temperaturę topnienia niż napełniacz. Następnie umieszcza się mieszaninę w gnieździe formy prasowniczej, homogenizuje się w temperaturze od 300°C do 400°C oraz pod ciśnieniem od 30 do 50 MPa, przy użyciu prasy i zestala się gotowy wyrób z odzwierciedleniem kształtu gniazda formującego w temperaturze od 50°C do 150°C i ciśnieniu od 10 do 15,5 MPa w czasie od momentu uplastycznienia do otrzymania wypraski w czasie od 1500 do 3000 s.