Wkładka usztywniająca, zwłaszcza cienkościennych profili typu C

Wynalazek dotyczy wkładki usztywniającej, zwłaszcza cienkościennych profili typu C wykorzystywanych w budownictwie w lekkich konstrukcjach stalowych, mającej w szczególności zastosowanie do mocowania ściągów ściennych oraz wszędzie tam, gdzie występuje potrzeba usztywnienia profili. Wkładka ma szerokość i wysokość dopasowaną do zamkniętej przestrzeni wewnętrznej cienkościennego profilu. Wkładka charakteryzuje się tym, że jest złożona z trzech elementów. Środkowy element (S) ma dwa boki usytuowane symetrycznie względem wzdłużnej osi symetrii (O). Każdy z jego boków ma kształt fali złożonej z jednakowych łuków o kącie od 90° do 180° i promieniu stanowiącym od 1/8 do 1/3 maksymalnej szerokości środkowego elementu (S). Każdy kolejny łuk obu boków środkowego elementu (S) jest przedłużeniem poprzedniego i każdy przekrój poprzeczny środkowego elementu (S) w płaszczyźnie pionowej stanowi równoramienny trapez o długości zewnętrznej podstawy (T1) większej od długości jego wewnętrznej podstawy (T2). Kształt boków lewego elementu (L) i prawego elementu (P), przylegających po złożeniu do boków środkowego elementu (S), jest lustrzanym odbiciem odpowiednich boków środkowego elementu (S). Ponadto przeciwległe boki lewego elementu (L) i prawego elementu (P) mają kształt odpowiadający wewnętrznemu kształtowi cienkościennego profilu. Różnica długości pomiędzy zewnętrzną podstawą (T1) stanowiącego przekrój trapezu, a jego wewnętrzną podstawą (T2) jest dobrana tak, że po złożeniu wszystkie trzy elementy (L, S, P) klinują się tworząc jedną całość wypełniającą wewnętrzną przestrzeń cienkościennego profilu na całej długości wkładki.