Urządzenie do suszenia złomu tytanowego

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do suszenia złomu tytanowego - charakteryzuje się tym, że w obudowie (2) ma bęben (1) połączony z silnikiem (3) osadzony na dwóch tulejach (4) z berylo-brązu, gdzie wewnątrz bębna (1) są trójkątne poprzeczki poprowadzone przez całą długość bębna (1) i połączone z bębnem (1) na stałe. Posiada również rurę (6) osadzoną w bębnie (1) oraz w części na zewnątrz obudowy (2) gdzie część rury w bębnie (1) ma otwory (10), a sama rura (6) połączona jest z grzałką elektryczną (7) i z pompą (8), a ponadto we wnętrzu bębna (1) są grzałki (7) osadzone między bębnem (1) i obudową (2) i połączone ze źródłem prądu.

Znane jest z przemysłu czyszczenie wiórów tytanu, które wykonuje się w myjniach ślimakowych poddawanych wibracjom pochodzącym od ekscentryka. Wsad wsypywany jest do bębna, gdzie pod wpływem wibracji i jednego medium myjącego jest oczyszczany. Proces ten jest nieekologiczny i nieefektywny. Nie ma możliwości dobrego oczyszczenia tytanu, co wpływa na pogorszenie jego jakości i eliminuje go do zastosowań np. w medycynie.

Innym sposobem czyszczenia wiórów tytanu jest wykorzystanie procesów obróbki termicznej. Wióry tytanu ze względu na swoje pochodzenie zanieczyszczone są substancjami, które można usunąć z powierzchni metalu w procesie spalania lub pirolizy. Wióry tytanu umieszczane są w komorze, w której przeprowadza się opalanie bądź proces pirolizy. Procesy te prowadzone są w wysokiej temperaturze, co pozwala na wypalenie pozostałości smarów i innych substancji związanych z obróbką tytanu. Ze względu na wysoką temperaturę i wysokie powinowactwo tytanu do tlenu dochodzi do utlenienia się tytanowych wiórów. Tlen zaabsorbowany przez przetwarzany tytan jest bardzo trudny do usunięcia, co dyskwalifikuje produkt recyklingu do zastosowań medycznych.